Angle OF Me

สวัสดีครับ

อรุณสวัสดิ์วันสุขแห่งชาติ ...บางสิ่งก็เข้าใจยาก บางสิ่งก็ง่ายมากมาย แต่จะมีสักกี่สิ่งที่เราอยู่กำกึ่งและพยายามที่จะทำความเข้าใจกับมันให้ลึกซึ้ง...สิ่งที่อาจจะเป็นอุปสรรคได้ก็คือ การไม่กล้าถามผู้รู้ ความขึ้เกียจที่จะค้นหาความกระจ่าง แต่เมื่อใดก็ตามที่ยังปล่อยให้มันเป็นแบบนี้มันจะคอยมาหลอกหลอนไม่รู้จบและทุกครั้งที่ได้รับคำถามเหล่านั้นก็ทำให้ยากที่จะตอบได้เต็มปาก.เพราะเราเองยังไม่รู้จริงๆ ว่ามันคืออะไร...วันนี้เรายังติดอะไรที่ไม่เข้าใจอยู่หรือเปล่าครับ.......ด้วยรัก ห่วงใย และปรารถนาดีจาก “สายใยแห่งแสงแรก”

อรุณสวัสดิ์เช้าวันจันทร์ ของรางวัลหลังจบการแข่งขันคงหนีไม่พ้น เหรียญรางวัล หรือถ้วยรางวัล เหรียญที่ดูจะมีค่าน้อยที่สุดคงหนีไม่พ้นเหรียญทองแดง...หลายคนอาจจะมองแบบนั้นแต่สิ่งที่ยิ่งใหญ่ซ้อนอยู่ในเหรียญคือ บันไดที่เชื่อมโยงไปถึงเหรียญที่ยิ่งใหญ่ที่สุด....หากเรายังก้าวต่อไปสักวันหนึ่งเราจะไปถึงเหรียญที่ทุกคนรอคอยและคิดว่ามีค่ามากที่สุด...อย่าดูถูกสิ่งที่คิดว่ามีค่าน้อยเพราะนั่นหมายถึงความยิ่งใหญ่รออยู่ข้างหน้าเสมอ .....ด้วยความรัก ห่วงใย และปรารถนาดีจาก "สายใยแห่งแสงแรก"

อรุณสวัสดิ์ยามเช้าวันพุธครับ ไม่ได้เรียนจบการถ่ายภาพ....ก็ถ่ายภาพได้เช่นกัน...หากแต่เราต้องขยัน ต้องถ่ายมากๆ ต้องอ่าน ต้องดูภาพ..มากเท่านั้นเอง ความขยัน อดทน และตั้งใจ....จะเป็นตัวพลักดันให้เราไม่ท้อถอย ไม่เลิกล้มมันง่ายๆ มีหลายคนที่จุดเริ่มต้นมาจากสิ่งที่ตัวเองถนัด แต่ก็กลับเปลี่ยนความถนัดนั้นไปเป็นอย่างอื่นที่ไม่เคยทำมาก่อน และสามารถทำได้ดี...และสุดท้ายก็หยุดอยู่กับมันนานแสนนาน...อย่าเพิ่งสรุปตัวเราเองว่า....”ฉันไม่เหมาะกับสิ่งนี้” ถ้าหากเรายังไม่ได้ลงมือกระทำ..ด้วยความห่วงใยและปรารถนาดีจาก “สายใยแห่งแสงแรก”

อรุณสวัสดิ์วันสุขแห่งชาติ ...การที่จะนำภาพมากมายที่ได้บันทึกไว้ระหว่างไปเที่ยวลงในแผ่นบันทึกความจำขนาดเท่ากับแสตมป์คงจะไม่เพียงพอ...แล้วจะทำอย่างไรที่จะเก็บภาพแห่งความทรงจำให้เพียงพอ...หนึ่ง..ต้องมีมากกว่าหนึ่งการด์ สอง มีที่สำรองเก็บภาพ สาม เก็บภาพเหล่านั้นไว้ในใจ อยากเก็บภาพไว้แบบไหนในวันหยุดยาวๆ หรือหยุดสุดสัปดาห์ก็วางแผนกันไว้ให้ดีนะครับ.......ด้วยรัก ห่วงใย และปรารถนาดีจาก “สายใยแห่งแสงแรก”

อรุณสวัสดิ์เช้าวันจันทร์ อากาศเปลี่ยน...จิตใจก็เริ่มเปลี่ยนไปด้วย...หลายคนเตรียมตัวไปพักผ่อนไกลๆ ลางานยาวๆ หลายคนวางแผนที่จะตั้งต้นใหม่ หลายคนก็หาของขวัญเพื่อที่จะมอบให้กับคนที่รัก หลายคนก็ทำอะไรให้กับตัวเองเพื่อเป็นรางวัล แต่ก็ยังมีอีกหลายคนที่ไม่มีโอกาสดีๆ แบบนี้ จิตใจยังคงขุ่นมัว เศร้างหมอง เรามาช่วยกันแบ่งปันความรัก แบ่งปันใจให้กันและกันเพื่อให้เกิดสิ่งเปลี่ยนแปลงที่ไม่เหมือนเดิม.....ด้วยความรัก ห่วงใย และปรารถนาดีจาก "สายใยแห่งแสงแรก"

อรุณสวัสดิ์เช้าวันจันทร์...”แบตฯหมด..อดได้รูป”..เมื่อแหล่งพลังงานหมด หรือเสื่อม..สิ่งที่ตามมาคือ อุปกรณ์จะหยุดทำงาน..ทำให้เสียโอกาสต่างๆ เราอาจจะพบบ่อยๆ หากไม่มีการสำรองแหล่งพลังงานเอาไว้..การลงทุนในการจัดหาแหล่งพลังงานสำรองย่อมเป็นทางเลือกที่ดี...แต่จะมีสักกี่ครั้งที่เราคิดถึงเรื่องนี้....แล้ววันนี้แหล่งพลังงานของเราแต่ละคนเป็นอย่างไรกันบ้างครับ...มั่นเติมพลังงานจิตใจให้เต็มเปี่ยมเพื่อรับมือกับทุกสถานการณ์นะครับ ..ด้วยความรัก ห่วงใย และปรารถนาดีจาก "สายใยแห่งแสงแรก"
ขอให้มีความทุกข์ได้ถูกลอยไปกับกระทงในวันนี้นะครับ...มีความสุขมากๆ ครับ

อรุณสวัสดิ์เช้าวันจันทร์...มิตรภาพ...ความเป็นเพื่อน..จะยังคงอยู่ได้นานแสนนาน หากเราเอาใจใส่คอยรดน้ำพรวนดิน ใส่ปุ๋ยมิตรภาพก็จะเจริญเติบโต และผูกผัน จนบางครั้งมิตรภาพก็กลับกลายเป็นมากกว่านั้น...แต่เมื่อต้องจากกันไม่ว่าจะนานแค่ไหน...มิตรภาพจะยังคงติดอยู่ไม่จางหายไปเมื่อวันใดได้กลับมาพบกันอีก....วันนี้เราสร้างมิตรภาพกับใครบางคนหรือยังครับ ..ด้วยความรัก ห่วงใย และปรารถนาดีจาก "สายใยแห่งแสงแรก"

อรุณสวัสดิ์เช้าวันจันทร์...การทำอะไรให้กับใครสักคน หรือทำอะไรที่ไม่ได้หวังสิ่งตอบแทน (ให้กันฟรีๆ) สำหรับผู้ที่ได้รับนั้น บ้างก็ได้ประโยชน์มากมาย บ้างก็ได้แต่อิจฉาและไม่เห็นความสำคัญ แต่สิ่งหนึ่งที่ผู้ทำอยากได้นั่นก็คือกำลังใจ ความคาดหวังบางอย่างจากคนรับจนต้องตกเป็น นักโทษของความคาดหวัง...ดังนั้นหากคิดจะทำอะไรให้ใครอย่างดีที่สุดแล้วนั้น เผื่อใจไว้นิดอย่าคาดหวังมากเกินไปจนต้องเป็นทุกข์และตกเป็นนักโทษนะครับ ..ด้วยความรัก ห่วงใย และปรารถนาดีจาก "สายใยแห่งแสงแรก"

อรุณสวัสดิ์ยามเช้าวันพุธครับ หากเราสังเกตกล้องของผู้มีประสบการณ์มากมาย เราจะเห็นสิ่งสึกหรอรอบๆ เป็นสิ่งที่บ่งบอกถึงการใช้งานอย่างหนัก และผ่านสิ่งต่างๆมามากมาย หากอุปกรณ์เหล่านี้สามารถเล่าเรื่องได้...คงมีสิ่งดีๆ ที่ถ่ายทอดให้เราได้ฟังมากมายเช่นกัน...วันนี้ถ้าเราเป็นเจ้าของกล้องสักตัว...เราจะเริ่มต้นกับมันด้วยประสบการณ์แบบไหนกันบ้างครับ..ว่างๆ ก็มาเล่าให้ฟังบ้างนะครับ......ด้วยความห่วงใยและปรารถนาดีจาก “สายใยแห่งแสงแรก”